การไปย้อนกลับไปดูหนังเก่าๆ ที่หอภาพยนตร์เป็นประสบการณ์ที่หาจากที่อื่นไม่ได้อีกแล้ว ต้องที่นี่เลยเท่านั้น เพราะจะทำให้คุณคิดถึงช่วงเวลาอันมีความสุขเหล่านั้นขึ้นมาอีกว่าแล้วมาดูกันเลย

1.Myself ขอให้รักจงเจริญ (2007)

me...myself

เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550 ผลงานดูแลชิ้นแรกของ พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง แสดงนำโดย อนันดา เอเวอริงแฮม เป็นเรื่องเกี่ยวกับความรักของเกย์ชายหนุ่ม นักแสดงคาบาเร่โชว์ ที่ความจำเสื่อม กับครีเอทีฟสาวบริษัทออร์แกไนเซอร์
สิ่งที่โดดเด่นที่สุดในหนังเรื่องนี้ เป็นการนำเสนอตัวละคร แทน กับ คุณอุ้ม ซึ่งเป็น character ที่มีเสน่ห์และน่าจดจำมากมาย จำได้ว่าตอนที่มองคราวแรกในโรงเนี่ยผมหลงรักนักแสดงคุณอุ้มมากมาย นี่เป็นนักแสดงด้ามจับจะต้องได้ ไม่สวยจนเหลือเกิน ปฏิบัติงานเก่ง แต่ว่าขาดความเชื่อมั่นนิดๆรั่วๆหน่อย และมีความเป็นหญิงๆมากมายๆกับแทน นักแสดงที่แม้กายจะเป็นชาย แต่ว่าไม่มี skill ความเป็นชายเลย ซ่อมแซมไฟมิได้ ชกไม่เก่ง ร้องเพลงก็แย่ แต่ว่าเค้าจะอยู่ด้านข้างคุณอุ้มเสมอในเวลาที่เธอมีปัญหา กับประโยคกล้วยๆที่แทนถูกใจบอกอย่าง “คุณอุ้มเก่งจัง ผมอาจจะเพราะเหตุไรได้”

2.February  กุมภาพันธ์ (2003)

February 2003

เมื่อ “แก้วตา” ได้รับรู้ถึงกำหนดวันตายของตนเอง เธอตัดสินใช้ชีวิตที่เหลืออยู่เพียงแต่สี่เดือนบินไปนิวยอร์ก เพื่อลืมความจริงอันแสนเจ็บทั้งหลายที่ประเทศไทย แต่ว่าที่นิวยอร์กเธอกลับเผชิญอุบัติเหตุตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง เมื่อรู้สึกตัวขึ้นมาเธอกลับจำอะไรมิได้แม้กระทั้งชื่อของตนเอง ท่ามกลางบรรยากาศที่ผิดตา กลางเมืองอันแปลกแยกและงงงวย ในซอกหลืบของความมืดแห่งมหานครนิวยอร์ก ตรงนั้นเธอได้พบกับผู้ชายลึกลับ ที่เธอไม่รู้เลยว่าเขาเป็นผู้ใดกันแน่ ปฏิบัติงานอะไร รู้เพียงแต่ว่า เขาเป็นคนๆเดียวที่รอดูแลเธอตลอดมา ในเวลาที่ผ่านไปวันแล้ววันเล่า แม้ว่าจะทำให้รอยแผลของเธอดียิ่งขึ้น แต่ว่าโน่นก็ไม่มีความสำคัญ เท่ากับความรู้สึกที่เธอได้รับจากเขา ความรู้สึกที่ราวกับได้เริ่มชีวิตใหม่อีกครั้ง แต่ว่าความรักจะสำคัญเช่นไร ถ้าเธอได้ทราบว่า ช่วงอันแสนสุขนี้ มีเวลาถึงแค่เพียง กุมภาพันธ์ เพียงแค่นั้น

3. The Possible เก๋า..เก๋า (2006)

The Possible
ภาพยนตร์ไทยในการดูแลของบอล-วิทยา ทองอยู่ยง หนึ่งในทีมผู้กำกับ ‘แฟนฉัน’ ที่ปล่อยให้เพื่อนพ้องๆร่วมก๊วนออกไปสร้างที่ดินและผลงานมานักต่อนักนี้ เป็นเรื่องราวของวงดนตรีสตริงคอมโบมีชื่อแห่งยุคอย่าง Possible ที่มีสมาชิกระดับคิวทองอย่าง ต๋อย นักร้องนำ (แสดงนำโดยโจอี้ บอย นักร้องฮิพฮอพระดับตำนาน) , โบ้ มือกีตาร์ (แสดงโดยพี่โป้ โยคีเพลย์บอย อีกผู้ที่ผมชอบใจ) , สอง เบบี้ มือเบส (โดยพี่สอง มือเบสสุดแนวกระจัดกระจายของวงพาราด็อกซ์), เบ๊ มือกลองน้องเล็ก (แสดงโดยโบ โอโซน นักจัดรายการวิทยุคลื่น EFM), น็อต คีย์บอร์ดเทวดา (แสดงนำโดยน็อต เพื่อนสนิทของโจอี้บอย) และเหล่าสมาชิกนักเป่าอีกสามคน พวกเขาเป็นวงที่มีชื่อเสียงโด่งดัง แฟนๆต่างหลงใหลกันถึงขนาดไปคอยเพื่อฟังกันตั้งแต่ก่อนเวลา แต่ว่าเหมือนกับวงดนตรีที่มีชื่อเสียง ความจองหองผยองและความฮึกเหิมตัวเองทำให้พวกเขามีพฤติกรรมที่ชั่วโคตรใช่ที่ อีกทั้งเมาสุราขณะแสดง ไม่สนใจความรู้สึกมิตรรักแฟนเพลง แถมไปเบ่งเกทับกับวงรุ่นน้องตามหลังอย่าง The Impossible แบบไม่ให้ผุดให้เกิด แน่ล่ะ พวกเขาก็มิได้รู้สึกรู้สาอะไรสักเท่าไรนัก ด้วยสำคัญตัวเองว่ายังอาจจะมีชื่อเสียงและเป็นที่นิยม โดยเหตุนี้จะทำ คิด หรือบอกอะไร ก็มิได้ส่งผลเห็นผลเสียกับตัวเองกันสักเท่าไร